Vozio je Vlad Nabijač. Zmija, snajperista “Jedinice”, pucao je iz Heklera.

Ubistvo premijera Zorana Đinđića na današnji datum, pre 23 godine, i dalje je misterija. Poznati su počinioci, zna se ko je povukao obarač, ali nikada nije otkriveno ko je naručilac. Ovaj tekst o atentatu na Đinđića objavio je Express pre godinu dana.

Zoran Đinđić polako izlazi iz auta tačno u 12:23. Uzima štake i kreće uz stepenice prema ulazu broj 5 zgrade Vlade Srbije. Prethodno je na rekreaciji povredio nogu, pa zbog toga srpski premijer hoda na štakama. Ni 200 metara dalje, u praznoj kancelariji na drugom spratu Instituta za fotogrametriju u beogradskoj Ulici Admirala Geprata 14, čeka ga sa puškom u ruci oslonjenom na fotelju, a Zvezdan Jovanović zvani Zveki ili vojnička ‘Zmija’ ga gleda kroz nišan. Za njega se kaže da je najsmrtonosniji snajperista Crvenih beretki, odnosno kriminalne grupe poznatije kao ‘Jedinica za specijalne operacije’ Legije Milorada Ulemeka. Snajperista u njegovoj ruci je model “Heckler und Koch”. G-3 SG 1, kalibar 308 Winchester.

Snajperista nije sam. U zgradi su i Aleksandar Simović i Ninoslav Konstantinović, a ispred automobila su Sretko Kalinić, poznatiji kao Zver, poreklom iz Bilišana kod Obrovca ​​u Hrvatskoj i Mile Luković Kum, vođa zemunskog klana. Vozač je Vladimir Milisavljević, poznatiji kao “Vlada budala”, koji čeka spreman u “folksvagen pasatu”. Milan Jurišić čuva parking ispred zgrade Instituta. Podatke o Đinđićevom kretanju daje Miloš Simović, a podatke mu dostavlja Branislav Bezarević, pripadnik tadašnje Službe državne bezbednosti. Atentat je bio detaljno planiran. Dušan Krsmanović parkiran je na raskrsnici Nemanjine ulice i Ulice kneza Miloša, prenosi ‘vreme prolaska’ kolone automobila u kojoj se nalazi premijer.

“Samo malo viri cev. Nailazi kolona. Đinđićevo auto staje, a obezbeđenje iznosi štake. Ne mogu da gađam tog tipa. Upravo se stvara pozicija za pucanje kada Đinđić priđe pred ulazna vrata. Čudno je okrenut, nekako u stranu. Ne znam tačno koji je njegov položaj, ali hoću da pucam jednom, ja želim da pucam u drugi”. pogodio sam drugi put… Ne znam kako je taj momak povrijeđen.

Tako je istražiteljima, ali ne kasnije i sudu, priznao ubistvo premijera Srbije Zvezdana Jovanovića Zmije nakon hapšenja u akciji Sablja. Bilo je to pre tačno 23 godine, 12. marta 2003. godine. Metak ga je pogodio pravo u srce i Zoran Đinđić je preminuo već na stepeništu koje je vodilo do ulaza u zgradu Vlade Srbije. Nikada neće saznati ko je naručio njegovo ubistvo, ko stoji iza svega. Milorad Ulemek Legija – inače, čovek sa hrvatskim pasošem na ime Vlado Vukomanović – i Zvezdan Jovanović Zmija tvrdili su da su sami odlučili da ubiju Đinđića nakon što su iznutra saznali da se sprema hapšenje i razbijanje “Jedinice”. Moguće, ali…

OLUJA GA JE ŠOKIRALA

360°

Nepokretan u svom položaju iza prozora prazne kancelarije na drugom spratu zgrade Instituta za fotogrametriju u beogradskoj Ulici Admirala Geprata br. 14, ne skidajući pogled sa scene, Jovanović je u ključnom trenutku prestao da diše i povukao obarač. Bilo je tačno dvanaest sati i dvadeset tri minuta, napisao je Pješčanik u tekstu “Nulti sat novog mračnog doba”.

Ispaljeni metak, krećući se prosečnom brzinom od oko 700 metara u sekundi, za manje od dve desetinke prešao je stazu od 134 metra do dvorišta Vlade Srbije sa druge strane bloka omeđenog ulicama Nemanjinom, Kneza Miloša i pomenutom Gepratovom. Na kraju svog kratkog, ravnomernog i razornog puta, probio je u grudi i zakopao se pravo u srce tadašnjeg predsednika Vlade Republike Srbije dr Zorana Đinđića, ostavivši ga mrtvim na licu mesta.

Ovo je tačka na kojoj biste trebali zamrznuti sliku i zaustaviti se.

Kako su ubijeni Šiptar i Kum, vođe Zemunaca?

Legija i Zmija osuđeni su na 40 godina zatvora, desetorica su osuđena na višegodišnje zatvorske kazne, od kojih su trojica već odslužila kaznu i puštena na slobodu, a dvojica vođa zemunskog klana, Dušan Spasojević Šiptar i Mile Luković Kum, ubijeni su u pokušaju hapšenja 27. marta pod čudnim okolnostima. Hitac iz automatske puške. U policiji kažu – pružili su otpor.

Nakon hapšenja, zmija je bila unutra akcija “Sablja”deset dana nakon ubistva odveo je istražitelje na mjesto gdje je pucao iz puške. Iz velike udaljenosti je, kako je rekao, pucao u list novina i pogodio ga tačno u sredinu. Ali ništa od toga nije ponovio kasnije da bi sudio. Tvrdio je da je bio prisiljen da prizna. On je ranije srpskim istražiteljima rekao ovako…

ZABELA ZATVOR

360°

“Prozor je bio otvoren i stavljeno je šareno ćebe tamnije boje. Ne znam ko je doneo to ćebe. Sjedio sam u fotelji. Nismo ništa jeli, samo sam ja pušio i gasio cigarete u kutiji koju sam držao u džepu. Možda mi je cigareta ispala. Pušio sam Davidoff.”

Profimedia

Naime, metak koji je ispao (?!) pronađen je tek tokom drugog, detaljnijeg, policijskog uviđaja u kancelariji iz koje je Đinđić upucan. Koja ozbiljna istraga pronalazi dokaze u slučaju atentata na premijera iz drugog pokušaja?! DNK analizom će se potvrditi da je cigaretu zaista pušio pripadnik Jedinice.

Zvezdana Jovanovića, pre rata, običnog čačanskog alatničara, javnost je prvi put upoznala tokom oružane pobune Jednice u novembru 2001. godine, piše beogradsko Vreme. Doduše, skoro niko nije znao ko je ovaj momak, ali su ga kamere snimile tokom blokade autoputa kod mosta Gazela u Beogradu. Pobuna je zvanično počela jer su Crvene beretke protestovale da su angažovane da hapse haške optuženike. Nekoliko dana ranije JSO, među kojima je bio i Zvezdan Jovanović, uhapsila je u Obrenovcu braću Banović, optužene za ratne zločine pred Haškim sudom.

I LEGIJA JE TO IMALA

360°

Hrvatski pasoš za kuma Radoja Zvicera: Kako je nestalo 930 pasoša iz konzulata?

Međutim, prepuštajući se patriotizmu, Legija je zapravo sa Dušanom Spasojevićem zvanim Šiptar, čelnikom Zemuna, branio poslovne interese i pokušavao da zacementira strah javnosti, institucija i države koji su ranije imali prema Jedinici za specijalne operacije. I zaista, smenjeni su pretpostavljeni iz Državne bezbednosti, došli su ljudi od poverenja Legije, piše Vreme.

Nakon pregovora sa Đinđićem, Zmija je izvadio nož

Pobunu su obeležili i mučni pregovori u bazi JSO u Kuli, gde su sa Đinđićem otišli lično ministar unutrašnjih poslova Dušan Mihajlović i Čedomir Jovanović. On u dokumentarcu Jedinica kaže da ga je u jednom trenutku, tokom pregovora u Kuli, nožem napao Zvezdan zvani Zmija.

NEMA SLABE ULOGE

360°

Bez imalo pretjerivanja, ‘Sablja’ je jedna od najboljih serija u prošloj godini

Zaustavio ga je kolega iz Jedinice riječima:

“Ne budi zarobljenik za njega kao za čovjeka.”

Đinđić je u početku bio ponižen i delimično poražen. Naime, morao je sjesti za sto i pregovarati sa Legijom kako Jedinica – na primjer, kada opozicija dođe na vlast – ne bi silom branila režim. I tu je Legija ispoštovao dogovor. Međutim, Vlada Zorana Đinđića počela je konačnu borbu protiv organizovanog kriminala početkom 2003. godine, kada je na premijerov sto stigao dosije, izveštaj koji je on naručio. Sve je ukazivalo na povezanost Jedinice sa prethodnim vlastima i umešanost u teška krivična dela, kao i čvrste veze sa zemunskim klanom. Đinđić je odlučio da ode u Jedinicu i to platio glavom.

Profimedia

– Još pre Legije i njenih odreda smrti, Jovica i Frenki su 1991. godine stvorili “sindikat smrti” koji je u celoj Srbiji odlučivao ko će živeti, a ko umrijeti – i ko će koliko platiti za “našu stvar”. Zvezdan su stvorili njih dvojica; Legija ga je samo iskoristio – napisao će u svojoj knjizi „Atentat na Zorana“ Miloš Vasić.

Jovica je Jovica Stanišić, moćni šef Službe državne bezbednosti (RDB) s kraja devedesetih. A Frenki je Franko Simatović, dugogodišnji radnik iste službe i komandant paravojne jedinice “Frenkijevac”, koja će kasnije formirati Crvene beretke.

Zbog veoma čudnih okolnosti istrage, mnogi i dalje sumnjaju da Đinđićevo ubistvo nije u potpunosti rasvetljeno. Na primjer, onaj tip koji je “pao” na profesionalnog ubicu. Pa, Snakeovo poricanje svega na sudu, kao i Legion. Pa, ubistva dva ključna svjedoka… Nisu samo pristalice teorija zavjere. Čak i Đinđićev telohranitelj, ranjen u atentatu, ima ozbiljne sumnje. Kaže da su u njih ispaljena najmanje tri metka, a ne dva, te da vjeruje da je bilo više snajperista.

Jedinica legije

Život

Najgori zločinci Balkana masakrirali su hiljade: njima je komandovao Hrvat

– U nas su pucano tri puta tog dana. Svi svjedoci koji su bili prisutni rekli su isto što i ja, i to ne samo pred sudom, već i tokom policijske istrage. Apsolutno vjerujem da su bila najmanje dva strijelca – naveo je on, pitajući se kako to da je na dan ubistva neko isključio nadzorne kamere u zgradi Vlade. Nisu uspjeli!

– Nemam razloga da verujem da je Zvezdan Jovanović počinio to, taj zločin. Nema razloga jer, prvo, nije ponovio svoje priznanje koje je dao u istražnom postupku pred sudom, gdje je imao mnogo više slobode nego što je imao u Centralnom zatvoru, u vanrednoj situaciji, gdje je ispitivan pod ko zna kakvim okolnostima i na koji način. Druga stvar, u svom svjedočenju nije znao kako da opiše taj događaj kako se zaista desio. A znam kako se to desilo jer sam bio tu – kaže Milan Veruović.

Niko od popularnih opozicionih političara Miloševićevog doba nije bio izložen tako dugotrajnoj i sistematskoj medijskoj diskreditaciji kao on. Na Đinđića se obično gledalo sa onim mrzovoljnim nepoverenjem koje je svojstveno svakom društvu koje je najsumljivije od onih koji su iz nekog razloga odlučili da ga uvedu u neku vrstu modernosti. Filozof, zapadnjak, predmoderni, preobrazovan i prekvalifikovan, a iznad svega racionalan po definiciji, jednostavno nije bio dorastao standardima duboko iracionalnog društva zasnovanog na nacionalističkim pogledima koji ne traže uporište u objektivnoj stvarnosti, naprotiv. Nemački student je, ako je trebalo, tako lako postao Nemac u godinama pred smrt, a ovaj opet nemački špijun, – napisao je Peščanik.

Ko god da je naručio atentat, Zoran Đinđić je – to je jasno – ubijen jer je želeo prozapadnu, demokratsku, drugačiju Srbiju od ove koju imamo danas, Vučićeve. Nacionalizmom natopljene kreacije u kojima padaju krune, a nezamisliva korupcija bukvalno ubija. Kao model Heckler und Koch G-3 SG 1, kalibar 308 Winchester.